Thursday, October 29, 2020

ரஜினி ஏமாற்றப் போகிறாரா?


கடந்த இரண்டு நாட்களாக வந்துகொண்டிருக்கும் செய்திகள் ரஜினி ரசிகர்கள் தரப்பில் பெரும் சலனத்தையும் குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. ரஜினியின் உடல்நிலை தொடர்பாக, அரசியல் நிலைப்பாடு தொடர்பாக பெரும் நம்பிக்கையீனம் ரஜினி ரசிகர்கள் மத்தியிலேயே விதைக்கப்படுகிறது. ரசிகர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் "இல்லை, தலைவர் எம்மை ஏமாற்றமாட்டார்" என்கின்ற அசுர  நம்பிக்கையில் இருந்தாலும்; கணிசமான அளவினர் மிகவும் குழப்பமான, கலக்கமான மனநிலையிலும் உள்ளனர்.

 

உடல்நிலை, கொரோனா என ரஜினி அரசியலுக்கு வரமுடியாத நியாயமான சூழ்நிலையே இருந்தாலும் ரஜினி அரசியலுக்கு வந்தே ஆகவேண்டும்..! ரஜினி மக்களிடம் செல்ல முடியாதா சூழலாக  இருக்கலாம், ரஜினியின் திட்டங்களும் கொள்கைகளும்  மக்களை போய்ச்  சேராமல் இருக்கலாம், ஒருவேளை  படுதோல்விதான் வரும் எனும் நிலைதான் இருந்து; அது   ரஜினிக்கு தெரிந்தால்கூட  ரஜினி வந்தே ஆகவேண்டும்..!

 

நீ யாரு அதை சொல்ல, இத்தனைக்கும் உனக்கும் இந்த நாட்டுக்கும் என்ன சம்பந்தம் என யாரும் வந்தால் அதற்கான பதிலை பிறிதொரு பதிவில் தருகிறேன்.

 

2017  ரசிகர்கள் சந்திப்பு தொடங்கும்வரை ரஜினியிடமிருந்த அரசியல் எதிர்பார்ப்பு கிட்டத்தட்ட ரசிகர்களுக்கு இல்லாமலே போயிருந்தது. ஆனால் அந்த ரசிகர்கள் சந்திப்பின் முத்தாய்ப்பாய் 2017 டிசம்பர் 31  "நான் அரசியலுக்கு வருவது உறுதி" என்னும் வார்த்தை தூங்கிக்கொண்டிருந்த அத்தனை ரஜினி ரசிகர்களையும் துள்ளியெழ வைத்தது. அத்தனை பேரது இரத்தமும் சூடேறி, உடலும் மனமும் ரஜினியின் வெற்றி ஒன்றே எம் வெற்றி எனும் அளவுக்கு இந்த நிமிடம்வரை களத்திலும் வலைத்தளத்திலும் போராடிக்கொண்டிருக்கிறது

 

2018 முதல் RMM செய்த சேவைகள் எந்த மக்கள் இயக்கமும் குறுகிய காலத்தினுள் செய்யாதது..! புயல், மழை, தண்ணீர் பஞ்சம், கொரோனா என அத்தனை இடரிலும்  தம் சொந்தக் கைக்காசைப்  போட்டு, உடலை வருத்தி, நேரத்தை பொருட்டாக நினைக்காமல் RMM உறவுகள் செய்த அத்தனை பணிகளும் அவர்களுக்காகவா? அவர்கள் அரசியல் நலனுக்காகவா? பதவி இல்லை, சீட்டு இல்லை என்று சொன்ன பின்பும் இன்னும் ஆயிரம் மடங்கு உத்வேகத்துடன் களத்தில்  இறங்கி உயிரை துச்சமென மதித்து கொரோனா இடரிலும் வாடாமல் வேலை பார்த்தார்களே; எதற்க்காக? யாருக்காக? தலைவருக்காக, ரஜினிக்காக, தம் உயிர் போனாலும் தன்  உயிரினும் மேலான தலைவனும்தன்னை  வாழவைத்ததாக தலைவன் சொல்லும் மக்களும் ஜெயிக்கவேண்டும் என்பதற்க்காக..... அந்த மக்களுக்கு ஒரு விடிவு, எதிர்காலம், நம்பிக்கை கிடைக்கும் என்பதற்க்காக.

 

அந்த நம்பிக்கையை குழிதோண்டி புதைக்க ஒரு தலைவன், அதிலும் ரஜினி போன்ற ஒருவர் நினைப்பாரா? நினைக்கவே மாட்டார், அப்படி நினைத்தால்  அது ரஜினி இல்லை...!

 

"சினிமாவை ஓடவைக்க அரசியல் பேசுகிறார், இவர் ஒருபோதும் அரசியலுக்கு வரமாட்டார், முட்டாள்களால்தான் இவரது அரசியல் வருகையை  நம்புவார்கள்" அது இதென்னபிற கட்சிக்காரர்கள் , மற்றய நடிகர்களின்  ரசிகர்கள் முதற்கொண்டு;  கூடப்பழகும் உறவுகள், நண்பர்கள் என எத்தனை பேர் சொல்லியிருப்பார்கள்..!? எத்தனை காலம் சொல்லியிருப்பார்கள்? அத்தனை காலமும் நிஜத்திலும், வலைத்தளத்திலும் "தலைவன் வருவான்" என்கின்ற நம்பிக்கையில்; தலைவன் குடுத்த வாக்கின்மேலிருந்த நம்பிக்கையில்; பதிலளித்து பதிலளித்து என்றோ ஒருநாள் தலைவர்  வரும்போது இவர்களுக்கு  முடிவுரை எழுதலாம் என்று காத்திருந்த லட்சக்கணக்க்கான ரசிகர்களுக்கும் ஏமாற்றத்தைக் கொடுப்பதும்; அவர்களை துடிதுடிக்க  கொலை செய்வதும் ஒன்று என்பதை அறியாதவரா ரஜினி? அந்த  பஞ்சமா பாதகத்தை ரஜினி செய்வாரா?

 

ரங்கராஜ் பாண்டே மூலமே ரஜினி தனது எதிர்மறையான திட்டங்களை வெளிக்கொண்டு வருகிறார் என்கின்ற நம்பிக்கையை கடந்த  பங்குனி மாத சம்பவம் பலருக்கும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. அன்று பாண்டே சொன்னதையே ரஜினி அடுத்த சில தினங்களில் சொன்னார்..! அதே பாண்டே இப்போதும் குட்டையில் கல்லெறிகிறார், ரசிகர்களுக்கு அந்தக் குட்டையிலிருந்து கொடிய விஷத்துக்கு நிகரான வார்த்தையாக ரஜினியின் அரசியலுக்கான முற்றுப்புள்ளி ரஜினியிடமிருந்து வந்துவிடுமோ என்கின்ற பயம் ஏற்பட்டுள்ளது!! இந்த அச்சத்தில் நியாயம் இல்லாமலுல் இல்லை.

 

தலைவர் மீது நம்பிக்கை இல்லையா என சில கண்மூடித்தனமான ரசிகர்கள் கேக்கலாம்! மனதில கை வச்சு சொல்லுங்க உங்களுக்கு  அந்த பயம் ஒரு புள்ளியில்கூட இல்லையா என்று? சரி உங்களுக்கு தலைவர்மேல் நம்பிக்கை கண்மூடித்தனமாக இருக்கலாம், ஆனால் இன்று சமூக வலைத்தளங்களில் தலைவருக்கான கடந்த 3 ஆண்டுகளாக மல்லுக்கட்டிக்கொண்டிருக்கும் பெரும்பாலாலான ரசிகர்கள் மனதில் சலனமும்பயமும், "ஒருவேளை..." என்கின்ற நடுக்கமும் ஏற்பட்டிருப்பது மறுக்க முடியாதது.

 

தலைவரது அமைதியும், பொறுமையும் எதிர்க்கட்சிகளுக்கு எரிச்சலையும் அச்சத்தையும் ஏற்படுத்துவது அவரது  அரசியல் யுக்தியாக இருக்கலாம்; ஆனால் அதற்குள் ரசிகர்களுக்கு ஏற்படும் அழுத்தம் வார்த்தைகளில் வடிக்க முடியாத அளவுக்கு அதிகம். மனமெல்லாம் உடைந்து போய்க்கொண்டிருக்கிறார்கள். இதற்கு தலைவர் நிச்சயம் ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்கவேண்டும்உதாரணத்திற்கு "எந்த வதந்திகளையும்  நம்பவேண்டாம், நல்லது நடந்தே  தீரும்" என ஒரு டுவீட்; அல்லது "நான் ஒருதடவை சொன்னா நூறு  தடவை சொன்னமாதிரி" என்கிற பாஷா பட கிளிப்பை டுவீட் பண்ணினால்  போதும்..! உயிரைக்குடுக்க லட்சக்கணக்கில் காவலர்கள் காத்திருக்கிறார்கள்..!

 

ரஜினி  கோழையில்லை, ரஜினி தோற்கவே மாட்டார் என நம்பும் அத்தனை ரசிகனும்; ரஜினி சண்டையே போடாமல் தோற்றுப்போக  தயாராக இருக்கிறார் என்பதை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டான். அது போன்ற ஒரு நிலை ஏற்படுமென்று  எந்த ரஜினி ரசிகனும் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாததுஒருவேளை.. ஒருவேளை... ஒருவேளை ரஜினி வந்து தோற்றுப்போகலாம், ஆனால் வராமல் தோற்றால்? அது வரலாற்றில் எத்தனை கேவலமாக பதிவாகும்? தன்னை நம்பிய மக்களுக்கும், தன்னை உயிரினும் மேலாக நம்பிய ரசிகர்களுக்கும்  செய்த எவ்வளவு பெரிய துரோகமாகும்? அந்த குற்ற உணர்ச்சி ஒரு  வினாடியேனும்  நிம்மதியாக வாழவிடுமா? இதெல்லாம் தெரியாதவரா ரஜினி?

 

நான் முதல்வரல்ல, நான் கட்சியை பார்த்துக்கொள்கிறேன், நான் காட்டுபவன் முதல்வர் என ரஜினி சொன்னபோது விரும்பியோ விரும்பாமலோ ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் ரசிகர்கள்; காரணம் தலைவனின்  தன்னலமற்ற  பொதுநலம் அவர்களுக்கு புரிந்தது. ஆனால்  ரஜினி அரசியலுக்கு முற்றுப்புள்ளி என்பதை 90 விழுக்காடு ரசிகர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியாது..! அது கொடுக்கும் ஏமாற்றம் ரஜினி சொல்லப்போகும் எந்தக்கரணத்தாலும் திருப்திப்படுத்த முடியாதது, சாகும்வரை அது ஒரு பெரிய வடுவாகவே இருக்கும். இதெல்லாம் அறியாதவரா ரஜினி

 

மக்களிடம் போக முடியாவிட்டாலும், ஒருவேளை வெல்வது சாத்தியமில்லாமல் போகலாம் என ரஜினியே நம்பினாலும் அவர் கட்சி தொடங்கியே ஆகவேண்டும், தேர்தலில் நின்றே ஆகவேண்டும். அது கொடுக்கும் தோல்வியைக்கூட  தங்கலாம், ஏனென்றால் அப்படி ஒரு தோல்வி வந்தால் அது ரஜினியின் தோல்வியல்ல, அது  மக்களின் தோல்வி, தேசத்தின் தோல்வி. ஆனால் ரஜினி அரசியலுக்கு வராவிட்டால் அந்த  ஏமாற்றத்தை, எள்ளல்  பேச்சுக்களை சாகும்வரை  தாங்கவே முடியாது, அது இத்தனை வருடம் சிவாஜிராவாக இருந்து ரஜினிகாந்த்தாக் மாறி, சூப்பர் ஸ்டாராகி, தமிழகத்தின் அடையாளமாக நிற்கும் ரஜினி என்கிற மீபெரும்  விம்பத்தை சுக்குநூறாக்கிவிடும்..! காலத்திற்கும் அழியாத வடுவுவை கொடுத்துவிடும்... இதையெல்லாம் அறியாதவரா ரஜினி?

 

இப்போதும் நான் தலைவரை நம்புகிறேன், அவர் வருவார், வந்தே தீருவார்... மாசி மாதம் கூட வரட்டும், ஆனால் அதற்குள் எம்மனைவருக்கும்  மனதளவில் ஏற்பட்ட  சோர்வும், ஏக்கமும், பதட்டமும் நோயாக முன்னம் எங்களுக்கு ஒரே ஒரு டுவீட்...  நூறுசதவிகிதம் நம்பிக்கை வரக்கூடிய  ஒரேயொரு  டுவீட் / வீடியோ  போடுங்க தலைவா...  மாசி மாதம் வரையில்லை, கோட்டையிலே கோடி ஏத்திறவரைக்கும் 24*7 வேலைசெய்ய காத்திருக்கிறோம்..!

 

நன்றி தலைவா...!

Tuesday, July 28, 2020

ஏன் நாம் வீட்டுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும்?




இலங்கை பாராளுமன்ற தேர்தல் 2020, ஏன் நாம் மீண்டும் மீண்டும் வீட்டுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும்? 

இந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலில்  தமிழ் மக்கள், குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கு தமிழ் மக்களின் தெரிவாக எந்தக் கட்சி இருக்க வேண்டும் என்று நோக்கினால்; வழமைபோல கடந்த இரு தசாப்தங்களாக, அதாவது 2004 க்கு பிற்பட்ட காலங்களில் தமிழ் மக்களின்  ஒரு மனதான ஒரே தெரிவாக; இன்னும் சொல்லப்போனால் ஏகப் பிரதிநிதித்துவத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான ஒரு அடையாளமாக, தமிழ் மக்களின் அரசியல் புள்ளியாக  தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு இருந்திருக்கிறது.

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் எடுத்து நோக்கினால் அதிகமான விமர்சனங்களும், உள்வீட்டுப் பிரச்சினைகளும் குளறுபடிகளும் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பிற்கு உள்ளே இருந்தது, தற்போதும் இருக்கிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அதே நேரம் அந்தப் பிரச்சினைகள், அந்த உள்வீட்டு குடைச்சல்கள், சமநிலை இல்லாத தன்மை போன்ற காரணங்களை மட்டும் வைத்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கான மாற்று சக்தி ஒன்றை இங்கே தெரிவு செய்ய வேண்டிய சூழல் உள்ளதா,  அந்தத் தேவை ஏற்பட்டுள்ளதா என்பதை  ஆராய்ந்தால்; அதற்கான நேரமும் காலமும் சூழலும் தற்போது வரை இன்னும் ஏற்படவில்லை என்பதுதான் கள யதார்த்தம் சொல்லும் உண்மை.  அதேநேரம் இன்னும் ஒரு முக்கிய விடயமாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றான அல்லது பிரதியீடாக  ஒரு சரியான மாற்றுக் கட்சி அல்லது தலைமை இன்னும் இங்கு வரவில்லை என்பதுதான் மறுக்க முடியாத துரதிஷ்டவசமான மற்றுமொரு உண்மை.

அதற்கான காரணங்களை நாங்கள் சில உதாரணங்கள் மூலமும், சில நடந்து கொண்டிருக்கும் நிகழ்வுகள் மூலமும் சற்று ஆழமாக ஆராய்ந்து பார்த்தால்; முதலாவது விடயமாக தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றாக, வடக்கு கிழக்கு தமிழர் தாயகம் என்று கூறப்படுகின்ற பிரதேசங்கள் 'முழுவதும்' ஒரு மாற்று இயக்கம் அல்லது மாற்று சக்தி  இன்னும் வியாபிக்கவில்லை என்பது  கசப்பான உண்மை.  

 தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றாக வடக்கில் மட்டுமென்று எடுத்துப்பார்த்தால்; அதில் குறிப்பாக யாழ்ப்பாணம் கிளிநொச்சி தேர்தல் தொகுதியில் என்று மட்டும் எடுத்துப் பார்த்தால்; கஜேந்திரகுமார் தலைமையிலான தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி அதாவது சைக்கிள் சின்னத்தில் போட்டியிட்ட  கட்சி என்பது மிகவும் பின்தங்கிய நிலையில் கடந்த காலங்களில் இருந்துள்ளது. கடந்த  உள்ளுராட்சி சபைத் தேர்தலில் மட்டும்  குறிப்பிட்ட தொகுதிகளில்  அதிகமான வாக்குகள் கிடைத்தது, அதற்கு கூட சரியான காரணமாக சில நிகழ்வுகளும் அந்த சமயத்தில் நிகழ்ந்தன, ஆக அந்த உள்ளுராட்ச்சி சபை வாக்குகளை வைத்து  அவர்களது வாக்கு வங்கி அதிகரித்ததாக சொல்ல முடியாது.

அப்படியே அதிகரித்திருக்கிறது எனும்  பட்சத்திலும் ஒரு ஆசனமே அதிகபட்சமாக வெல்லலாம் என்கிற  சூழல்தான் தற்போது இங்கு  நிலவி வருகிறது, இரண்டாவது ஆசனம் வெற்றி பெறுவது என்பதெல்லாம்  மிகப்பெரிய சாதனையாக, ஒரு அதிர்ச்சியான விடயமாகவே நோக்கப்படும். அதேநேரம் முக்கியமாக இவர்கள் யாழ்ப்பாணம் கிளிநொச்சி தேர்தல் மாவட்டம் என்பதைத் தாண்டி; ஏன் இன்னும் சொல்லப்போனால்  கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் கூட இவர்களுக்கான வாக்குவங்கி அதிகரிப்பு அல்லது விஸ்தரிப்பு இல்லை என்பது  அவர்களது வளர்ச்சிப்பாதையில் மிகவும் பின்தங்கிய நிலையை எடுத்துக் காட்டுகிறது. இன்னும் சொல்லப்போனால் இவர்களது தலைவர் செயலாளர் பேச்சாளர் அத்தனை பேருமே; முக்கியமான உறுப்பினர்கள் அனைவரும் யாழ் மாவட்டத்திலேயே இருக்கிறார்கள்; இன்னும் சொல்லப்போனால் அவர்கள் வலிகாமத்திற்குள் முடங்கி இருக்கிறார்கள். 

இதுவே இப்படி என்றால் வன்னி மாவட்டம், திருகோணமலை மாவட்டம், மட்டக்களப்பு மாவட்டம் அம்பாறை மாவட்டம் என அத்தனை தமிழர் பகுதிகளிலும் ஏக பிரதிநிதிகளாக தமிழ் மக்களுக்கான ஒரு பேசும் சக்தியாக இவர்கள்  தங்களை முன் நிறுத்துவார்கள் என்பது மிகவும் நகைப்புக்குரிய விடயம். மற்றும் இவர்களை தெரிவு செய்வதற்கான இவர்களது கொள்கைகள் என்ன என்பதைப் பார்த்தால்; கடந்த இரண்டு பாராளுமன்ற தேர்தல்களிலும், இரண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தலிலும் இவர்களது கொள்கைகள், மக்களிடம் கேட்ட  கோரிக்கைகள்  மக்களால் முழுமையாக நிராகரிக்கப்பட்டது. தொடர்ச்சியாக 10 வருடங்கள் நிராகரிக்கப்பட்ட அதே கொள்கையை; அப்படியே திரும்ப  திருப்ப மக்கள் முன் கொண்டுவந்து  எப்படி மாற்று அரசியலாக தெரிவாக முடியும்? சமகால  அரசியலில்  நடக்க முடியாத, சாத்தியமில்லாத விடயங்களைக் கொண்டு வந்து பேசி இவர்கள் தங்களை மாற்றாக முன்னிறுத்தினால் நிச்சயமாக மக்கள் ஒருபோதும்  ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள்.  

தம்மை மக்கள் நிராகரிக்க நிராகரிக்க தமக்குள்ள எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தி அப்டேட் ஆகத் தயாரில்லாத பிற்போக்கு சிந்தனை கொண்டவர்கள்  மாற்றத்திற்கான அணியாக ஒருபோதும் தமிழ் மக்களின் ஏக கட்சியாக வர முடியாது; ஏனென்றால் இவர்கள் தங்களையே சுய பரிசோதனை செய்யவில்லை, செய்ய விரும்பவில்லை, அல்லது முடியவில்லை. 

அதை தாண்டி  அடுத்த கட்டம் என்ன செய்யப்போகிறோம் என்ற தெளிவு எதுவும்  இல்லாமல்; வெறும் பூகோள அரசியல் பூச்சாண்டியை காட்டி கொண்டு மக்களை ஏமாற்றுவது என்பது இங்கு  மிகவும் கடினமான விடயம்.  தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் தேசிய போக்குடைய, கொஞ்சம் அழுத்தமான  கருத்து சொல்லக் கூடிய ஸ்ரீதரன் மாதிரியான ஆட்களையே  சிங்களத் தலைவர்கள் யாரும் கண்டுகொள்ளாத நிலையில்; இவர்களில்  ஒருவர் பாராளுமன்றம் போய், இவர்கள் எமக்காக குரல் கொடுப்பது ஒரே ஒரு விடயத்தை வேண்டுமானால் இவர்களுக்கு பெற்றுக்கொடுக்கும்;  அதாவது அடுத்த ஒரு பாராளுமன்ற தேர்தலில், ஒரு ஜனாதிபதி தேர்தலில் சிங்கள கட்சிகளில் எந்தக் கட்சி மிக அதிகமான பேரினவாதத்தை, இனவாதத்தை கக்குகிறதோ; அந்தக் கட்சியின் வெற்றிக்கு உதவி செய்வதற்கு வேண்டுமானால் இவர்களில் ஓரிருவர் பாராளுமன்றம் சென்று சிங்கள பத்திரிகைகளில் தலைப்புச் செய்தியாக உதவலாமே தவிர; வேறு எந்த வகையிலும் இவர்களது மாற்று  தமிழ் மக்களுக்கு எந்த லாபத்தையும், எந்த நோக்கத்தையும் பெற்றுக் கொடுக்காது என்பது தான் யதார்த்தம் பேசும் உண்மை.

அடுத்து விக்னேஸ்வரன் அவர்களது கட்சியை எடுத்து நோக்கினால்; இந்த தடவை தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் அதிருப்தியாளர்கள் கணிசமானளவு வாக்குகளை செலுத்தக் கூடிய கட்சியாக இருக்கலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் இவர்கள்  சரியான மாற்று கட்சியாக உருவாக்குவார்களா? அதற்கு தகுதியானவர்களா?  என்று நோக்கினால்; அவர்களது  உள்ளீடுகளை பாருங்கள்..! அவரது கட்சியின் உள்ளே இருப்பவர்களை எடுத்து நோக்கினால் கடந்த பாராளுமன்ற தேர்தலில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பில் போட்டியிட்டு விருப்புவாக்குகளால் மக்களால் நிராகரித்த கூட்டம் அங்கு அதிகம்.  அவர்கள் நியாயமாக, அநியாயமாக  தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பை விட்டு வெளியேறியதாக தென்படலாம்;  ஆனால் அந்த வெளியேற்றம்,  கட்சிக்கும் அவர்களுக்கும்  இடையிலான தனிப்பட்ட  பிரச்சினையின்பால் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகளே..!  அவர்கள் அதே கட்சிக்குள் தேசியப்பட்டியலில் சென்று இருந்தாலோ, அல்லது கடந்த பாராளுமன்ற தேர்தலில் விருப்பு வாக்குகளை பெற்று வெற்றிபெற்று  இருந்தாலோ  தற்போது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தான் இருந்திருப்பார்கள் என்பதை மறுக்க முடியுமா? 

 கடந்த தேர்தலில் மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்ட, அதாவது விருப்பு வாக்கில் நிராகரிக்கப்பட்டவர்களை அணிதிரட்டி; அவர்களது கட்சிக்கு எதிரான, அதாவது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிரான உள்வீட்டுப் பிரச்சினைகளை பயன்படுத்தி; திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்கள்  கூட்டமைப்பின் தலைமையுடன் ஏற்பட்ட ஈகோ முரண்பாட்டை, அதாவது சுய முரண்பாட்டை ஒரு பொதுவான தமிழ் மக்களின் பிரச்சினையாக  வெளிக்காட்ட முனைந்து உருவாக்கப்பட்ட அந்த கூட்டணிதான் இந்த புதிய கூட்டணி.

அதன் உள்ளே இருப்பவர்கள் மற்றவர்களை பார்த்தால்; சிவாஜிலிங்கம் பற்றி எல்லாம் சொல்லவே தேவையில்லை; அவர் குருநாகலில் பாராளுமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிடுவார், ஜனாதிபதி தேர்தலில் போட்டியிடுவார், அதற்கு முன் அவர் இன்னும் ஒரு  பெரும்பான்மை  கட்சி தலைவருடன்  சேர்ந்து இரண்டு பேருமே ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஓரணியில் போட்டியிட்டு உலக சாதனை படைத்திருந்தார்கள்;  அப்படியான ஒரு ஒரு பரபரப்பான அரசியல் பேசுபொருளாக இருக்கும்  சிவாஜிலிங்கம், தான் எங்கே எப்போது எப்படி மாறுவேன் என அவருக்கே தெரியாத  அனந்தி சசிதரன் போன்றவர்களை வைத்து விக்னேஸ்வரன் உருவாக்கியுள்ள அந்தக் கட்சி தமிழ் மக்களின் மாற்றாக, தமிழ் மக்களின் அரசியலை பேசப்போகும் தமிழ் மக்களுக்கான தீர்வினை  ஏற்படுத்தி கொடுக்க போகும் கட்சி என்று நம்பும் அளவிற்கு தமிழ் மக்கள்  முட்டாள்கள் இல்லை என்பது முதலாவது விடயம்.

அதையும் தாண்டி இவர்களது கட்சியிலே யாழ்ப்பாணம் + கிளிநொச்சி மாவட்டத்தை கடந்தால்; வன்னி மாவட்டத்தில் சிவசக்தி ஆனந்தன், அதாவது ஈபிஆர்எல்எஃப் என்ற அமைப்பின் செல்வாக்கின் காரணமாக, அவரது தனிப்பட்ட செல்வாக்கின் காரணமாக ஓரளவு வாக்குவங்கி அங்கு இருப்பதால் அங்கு ஒரு ஆசனம் வருவதற்கான சாத்தியம் உள்ளது. யாழ் கிளி  மாவட்டத்தில் கூடப் போட்டியிடும் வேட்பாளர்கள்  அனைவரும் சேர்ந்து போராடி விக்னேஸ்வரன் அவர்களுக்கு ஒரு ஆசனத்தைப் பெற்றுக் கொடுத்தாலும் அதிகபட்சம் இவர்கள் பெறப்போவது  இரண்டு ஆசனமாகத்தான் இருக்கும்.

கிழக்கில் சொல்லத் தேவையில்லை, கிழக்கில் அவர்கள் யாரென்பதே  பல வாக்காளர்களுக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை; அந்த நிலையில் இருக்கிறது இவர்களது மாற்றத்தை நோக்கிய தமிழ் தேசிய அரசியல். இப்படி தமிழ் மக்களின் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றான  அரசியல் மாற்றத்துக்கான முன்மொழிவுகள்; வடக்கு கிழக்கிலேயே கிழக்கை விடுத்து வழக்கை மட்டும் முன்னிறுத்தி தமிழ் மக்களின் ஏக பிரதிநிதிகளாக தங்களை வெளிக்காட்டிக்கொண்டு  ஒரு பேச்சு வார்த்தையோ அல்லது ஒரு  தீர்வுக்கான  ஒரு விடயத்தை பேசும்  போதோ  எப்படி முன் நிற்க முடியும் என்பது மிகவும் யோசிக்க வேண்டிய விடயம்.  நிச்சயமாக இவர்கள் இருவரும்  மாற்று கிடையாது..!

அடுத்து  அம்பாறையில்  பார்த்தால் கருணா அம்மான் தனித் தவில் வாசிக்கிறார்; மட்டக்களப்பை எடுத்துக்கொண்டால், ஒரு பக்கம் பிள்ளையானும், மறுபக்கம் வியாழேந்திரனும் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிரான அரசியலை பெரும்பான்மைக் கட்சிகளுடன் இணைந்து அபிவிருத்தி, முஸ்லிம்களை அடக்குதல் எனும் பூச்சாண்டி மூலம் நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  இப்படியாக வடக்கில் வேரூன்றிப் போயிருக்கும் டக்ளஸ், வேரூன்றப்போகும் அங்கஜன் என தம் வாக்குகளை பிரித்து  அறுவடை செய்ய காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். 

ஆனால் ஒரு விடயம், இந்தத்தரப்புக்கள்   தமிழ் மக்களின் அரசியல் பிரதிநிதிகளாக தங்களை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளவில்லை. அவர்கள் தமிழ் மக்களின் வாக்கை சிங்களக் கட்சிகள் சார்பில் அபிவிருத்தி என்கின்ற விடயத்தை முன் நிறுத்தி  கேட்கிறார்கள். அபிவிருத்தி அவசியம்தான், அதிகாரத்திற்க்கான பேரம்பேசல்கள் ஒருபக்கம் இருந்தால் அபிவிருத்தி மறுபக்கம் இருக்கவேண்டும்; இந்த விடயத்தில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு இதுவரை கரிசனை கொள்ளவில்லை, இனியும் கொள்ளத் தயாராக இல்லை. 

தமிழ் மக்களின் சமநிலையை பேணிப் பாதுகாப்பது  அவசியமானது. இங்கு எதிர் அரசியல் பேசுபவர்களுக்கு, அவர்கள் அல்லக்கைகளுக்கும்; மாதமானால் குறிப்பிட்ட திகதிகளில்  வங்கிகளில் சம்பளம் எடுக்கவரும் 'குறிப்பிட்ட பிரிவினரை' நோக்கி அலங்கரித்து வந்து காத்திருக்கும் வயிற்றையே நிறைக்க முடியாத பெண்கள் பற்றி தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஒரு நேர உணவு, அதுகூட இல்லாத
எமக்கே தெரியாத பெரிய உலகம் இங்கு உண்டு..!
அதிகாரம் பற்றி ஒரு பக்கம் பேசுங்கள், மறுபக்கம் அபிவிருத்திக்கு முயற்சி செய்யுங்கள், ஆட்சியில் பங்கு  கொள்ளுங்கள், அதுதான் காலத்திற்கு ஏற்ப சால முடிவு. இல்லாவிட்டால் இங்கு தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் கட்டுமானம் நீர்த்துப்போகும்; அதில் லாபமடையப்போவது கஜேந்திரர்களோ, விக்னேஸ்வரர்களோ இல்லை; அங்கஜன்களும், விஜயகலாக்களும், வியாழேந்திரன்களும், பிள்ளையான்களுமே..! இதை சமன் செய்யும் விசயத்தை பேசிய ஒருவர் சுமந்திரன், ஆனால் பாவம் அவருக்கு கட்சிக்குள்ளேயே ஆதரவு இல்லை; ஜதார்த்தவாதி வெகுஜனவிரோதி என்பதற்கு சுமந்திரன் வாழும் உதாரணம். 


சரி இப்படியாக கூட்டமைப்பே சரியாக இல்லாது இருக்கும் நிலையில் நாம் ஏன்  மீண்டும் மீண்டும் என் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பை தெரிவு  செய்ய வேண்டும்?  கடந்த காலங்களில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் சாதனை என்ன? அப்படி என்னத்தை நிகழ்த்தி விட்டார்கள்? உள்வீட்டுப் பிரச்சினைகளை, தங்களுக்குள் சண்டை, ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் என  ஏகப்பட்ட விடயங்கள் தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்பின் மீது மக்களுக்கு அதிருப்தியை உண்டாக்கி உள்ளது என்பதில் எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை.

ஆனால் கடந்த 2009 இற்குப் பின்னர் இந்த பதினொரு  வருடங்களில் விடுவிக்கப்பட்ட காணிகளும், மீளக் கையளிக்கப்பட்ட நிலங்களும், திறக்கப்பட்ட வீதிகளும் பலருக்கும் மறந்து போய்விட்டது. 2009 காலப்பகுதியில்  தெல்லிப்பளை துர்க்கை அம்மன் கோவிலுக்கு அருகில் இருக்கும் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு அருகில் இருந்த ஒரு  காவலரனைத் தாண்டி சாதாரணமாக யாரும் செல்ல முடியாது; ஆனால் இன்று..!  வலிவடக்கில் கிட்டத்தட்ட  பலாலி விமான நிலையம் சார்ந்த இடம் மற்றும் காங்கேசன்துறை துறைமுகம்  சார்ந்த இடம் தவிர்ந்த மிகுதி அனைத்து இடங்களும் மக்களிடம் கையளிக்கப்பட்டுள்ளது, போக்குவரத்து பாவனைக்கு  விடப்பட்டுள்ளது, எத்தனை ஆயிரம் குடும்பங்கள் மீள 30 ஆண்டுகளுக்கு பின் தம் நிலத்தில் வாழ்கிறார்கள்.!

இதை நிகழ்த்தியது கூட்டமைப்பின் அரசியல்  அணுகுமுறை..! காலத்திற்கு ஏற்ப நகர்த்திய அரசியல் சாணக்கியம்; கடந்த காலத்தில், அதாவது கடந்த நல்லாட்சி காலத்தில் மென்வலு என்கின்ற சொல்லாடல் மூலம் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு நிகழ்த்திய அரசியல்.  ஆனால் துரதிஸ்டவசமாக அந்த அரசியல் நூறுவீதம் வெற்றியைக் கொடுக்கவில்லை, அதற்கு காரணம் நல்லாட்சி சிங்கள தேசத்தில் இரண்டாக உடைந்து போனது என்பது வெளிப்படையான உண்மை.  அங்கு உடையாமல் இருந்திருந்தால், ரணிலும் மைத்திரியும் பிரியாமல் இருந்திருந்தால், இதைவிட அதிகமான விடயங்கள்; ஏன் தீர்வுகூட நிரந்தரமாக கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால் எம்  தலைவிதி தான் தெரியுமே..! இந்திரா காந்தி படுகொலை; எம்.ஜி.ஆர் இறப்பு,  ராஜீவ் காந்தி மனமாற்றம், ராஜீவ் காந்தி கொலை,  தமிழ் இயக்கங்கள் தங்களுக்குள் சண்டை போட்டு பிரிந்தது என எமக்கு கிடைக்கும் அனைத்து சந்தர்ப்பங்கழும் கைநழுவித் போவதும் எங்களுக்கு எதிராக மாறுவதும்  இயற்கை, அல்லது எமக்காக நாமே ஏற்படுத்தும் டிசைன்கள்.  

அந்த வகையில் நல்லாட்சி பெரும்பான்மையின் இரு கட்சிகளுக்குள்ளும்  ஏற்பட்ட  பிணக்கால் மீண்டும் ஒருதடவை எமக்கு  பாதகமாக முடிந்தது..! சரி அது பாதகமாக முடிந்து விட்டது என்பதால் அப்படியே அந்த முயற்சி முழுமையான தோல்வியாக கருதிவிட,  அல்லது அப்படி ஒரு நிலைப்பாட்டை நாங்கள் எடுத்துவிட முடியாது. காரணம் அந்த காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட நன்மைகள் போல, கிடைத்த சுதந்திரம் போல, எமக்கான நிலங்கள் பெரியளவில் திரும்ப கிடைத்தது போல கடந்த 30 ஆண்டுகளில் எந்த காலகட்டத்திலும் எமக்கு  கிடைக்கவில்லை என்பதுதான் மிக முக்கியமான உண்மை

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை நாம்  ஏன் தெரிவு செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு இன்னும் ஒரு முக்கியமான காரணம்; சிங்கள பெரும்பான்மை கட்சிகளை பொறுத்தவரை தமிழ் மக்களின் அடையாளமாக, ஆயுதப்போராட்டம் ஓய்ந்த நிலையில் ஒரு ஜனநாயகப் போராட்டத்தின் வழியில் அதே மாதிரியான விடயங்களை வேறு பெயரில், வேறு வடிவத்தில் கேட்கும் தரப்பாக சர்வதேச அங்கீகாரத்துடன் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு நிற்கிறது; அது அவர்களுக்கு பெரும் குடைச்சலாக இருக்கிறது. 

 பதில் சொல்லவேண்டிய, தீர்வொன்றை பேசவேண்டிய சர்வதேச அழுத்தங்களை பயன்படுத்திடும் வலுவான நிர்ப்பந்தத்தை தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு சிங்கள கட்சிகளுக்கு, சிங்கள அரசுகளுக்கு கொடுத்துக்கொண்டிருக்கும், கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றது என்பது  அவர்களுக்கு அதிகமாகவே கூட்டமைப்பில் எரிச்சலை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றது. இன்றைய தலைப்புச் செய்தி கூட மஹிந்த ராஜபக்ஷ அவர்கள் பிரபாகரன் கேட்டதை தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு ஜனநாயக வழியில் கேட்கிறது, ஆனால் நாம்  கொடுக்க மாட்டோம் என இருக்கிறது..!

அங்கிருக்கும் பெரும்பான்மை கட்சித்  தலைமைகளுக்கு இங்கிருக்கும் மற்ற கட்சிகள் கணக்கிலேயே இல்லை; அவர்களைப் பொறுத்தவரை இந்த வீடு  நொருங்க வேண்டும்; ஓரணி பிரதிநிதித்துவம் சிதற வேண்டும்,  உடைபட வேண்டும். அதற்காக எத்தனை கோடிகளையும்,  எத்தனை கட்சிகளையும் முன்னிறுத்த  அவர்கள் தயாராக இருக்கிறார்கள். அவர்களது நிரந்தர அரசியல்  வெற்றி தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு சுக்குநூறாக உடைந்து சிதைந்து போவதில்தான் இருக்கிறது. என் முஸ்லீம்  நண்பர் ஒருவர் கூறினார் "இப்படித்தான் கூட்டமைப்பை பேசிப்போட்டு  கடைசியா  எல்லாரும் வீட்டுக்கு போட்டு விடுவார்கள்" என்று; அந்த அளவிற்கு கூட்டமைப்பின் மீதான தமிழ் மக்களின் ஏக பிரதிநித்துவ தெரிவு  மற்றவர்களுக்கு, சலிப்பை  விரக்தியை  ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.

மீண்டும்  எம்  மக்கள் அனைவரும் ஓரணியில் வீட்டுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும், அது காலத்தின் கட்டாயம்.  அந்த மாதிரியான ஒரு அரசியல்  ஒற்றுமையை, அரசியல் ஸ்திரத்தை  நாம் திரும்ப திரும்ப வெளிப்படுத்திக்கொண்டே இருக்கவேண்டியது எம் இருப்பிற்கு மிக அவசியமானது. எமது ஒற்றுமை, வீட்டிற்குள் ஒருமித்த ஆதரவு நிலையில் இருப்பது பெரும்பான்மைக்கு குடைச்சலாக இருக்கின்றது, எமக்கானதை மறுக்க தடையாக இருக்கிறது என்றால்  நாம் ஏன்  அதை   உடைக்க வேண்டும்? அது எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம்..! 

சரி தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பில் தவறுகள் உள்ளன; வேட்பாளர்கள், முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களில் உங்களுக்கு முரண்பாடுகள் உள்ளதென்றால் புதியவர்களை மாற்றுங்கள். வீட்டுக்கு இருக்கும் அவர்களை வெளியேற்றுங்கள், புதிய பிரதிநிதிகளை வீட்டுக்குள் கொண்டு வாருங்கள்..! அதாவது தேவையில்லாத பர்னிச்சர்களை தூக்கி வெளியே போடுங்கள், அடித்து நொறுக்குங்கள், போட்டுக் கொளுத்துங்கள்; புதிய பர்னிச்சர்களை உள்வாங்குங்கள்; அதைவிடுத்து  நீங்கள் வீட்டையே உடைப்பதும், வீட்டை விட்டு வெளியேறுவது சரியான முடிவாக நிச்சயம் இருக்காது..!

 அவ்வாறு நீங்கள் எடுக்கும் முடிவானது ஏனைய இனங்களின் அரசியல் தலைவர்களுக்கும் எமது வீழ்ச்சியை எதிர்நோக்கி காத்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் மிகப்பெரும் வரமாக, அதிர்ஷ்டமாக, லாபமாக அமைந்துவிடும் என்பதில்  எந்த மாற்றுக் கருத்தும் கிடையாது..! தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்கு மாற்றாக வேறு எந்த தமிழ் கட்சிகளும் ஏகோபித்த ஒரே அலையில்  இங்கே வெற்றி பெறப்  போவதில்லை, அதற்கு தகுதியான தகமையான நம்பிக்கையான எவரும் இங்கில்லை; முக்கியமாக வடக்கு கிழக்கு முழுவதும் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு போல வியாபித்திருக்கும் வேறு எந்த கட்சியும் இங்கு இல்லை..!


அதை தாண்டி அவர்கள் எவரும்  தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பை விட புதிய,  சாத்தியமான  திட்டங்களை, நம்பகத்தன்மையான பாதையை  முன்வைக்கவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால்  தோற்றுப்போன கொள்கைகள், உட்  கட்சியில் ஏற்பட்ட தனிப்பட்ட காரணங்களுக்கான  வெறுப்பு, விருப்பு வாக்கு தோல்வி போன்றவற்றால் ஏற்பட்ட கூட்டணிகள் எப்படி மக்களிடம் மாற்று அலையை ஏற்படுத்தும்? 

மாற்றம் என்பது ஒரு அலையாக வரவேண்டும், அந்த  அலை தமிழ்  தமிழ் மக்கள் அத்தனை பேரையும் நம்ப வைக்க வேண்டும்;  குறைந்தது 60 விழுக்காடு மக்களை தமக்காக  வாக்களிக்கச் செய்து ஒரு பெரும் சக்தியாக பாராளுமன்றம் செல்ல வேண்டும். ஆனால் அப்படி இங்கு எவரும் இல்லை என்பது வெளிப்படை உண்மை. வீடு எனும் அடையாளத்தில் இருக்கும் பதினான்கு பதினைந்து  போரையும்  உடைத்து பத்துப்பேர் ஆக்கிவிட்டு  தனித்தனியாக நான்கு பேர் போய் என்ன செய்யப் போகிறார்கள்? 

சரி  ஆளுக்கு ஒருவராக உள்ளே போய்ச்சரி அங்கு  நாலு பேரும் ஒற்றுமையாக நிற்பார்களா என்றால், இல்லை..!  இங்கு கூட்டமைப்புக்கு எதிராக தேர்தல் கூட்டணிகூட வைக்க முடியாத கஜேந்திரகுமார் விக்னேஸ்வரர்கள் ஓரணியில் இருவரும் நின்று பேசுவார்களா? அங்கும் நான் நீ என  குடுமிப்பிடி சண்டை பிடித்து எதையுமே சாதிக்கப் போவதில்லை; இன்னும் சொல்லப்போனால் கூட்டமைப்புக்கு எதிராக இயங்குவதில் வேண்டுமானால் ஒற்றுமையாக இருப்பார்கள். இவர்கள் இருவரையும் விடுத்தால்  அங்கஜன், பிள்ளையான் பற்றி  சொல்லவேண்டிய தேவையே இல்லை, அவர்கள் அவர்களுக்கானவர்கள். 

ஆகவே தமிழ் வாக்காளப் பெருமக்களே  எமக்கான நிரந்தர தீர்வு கிடைக்கும்வரை உங்களுடைய சின்னம் நேற்றல்ல, இன்றல்ல, நாளையல்ல எப்பொழுதுமே வீடாக மட்டுமே இருக்கமுடியும்..! வீட்டின் உள்ளே இருக்கும் பர்னிச்சர்களை அப்பப்போ  மாற்றங்கள், தூக்கிபோட்டு மிதியுங்கள்;  புதியவற்றை உள்வாங்குங்கள்; ஆனால் வீட்டை எக்காரணம் கொண்டும் விட்டுக் கொடுக்காதீர்கள்..!

 நீங்கள் வீட்டை விட்டுக் கொடுப்பது  இங்கு உங்களை ஏமாற்றி வசனம் பேசும் சிலரது சுயநலத்துக்கு வேண்டுமானால் உதவலாம்; அதைத் தாண்டி பேரினவாதத்திற்கு, எமது அழிவை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கும் அத்தனை  பேருக்கும் மிகப்பெரியளவில்  உதவும் என்கிற மறுக்க முடியாத உண்மையை  மறந்துவிடாதீர்கள்..!

வீட்டுக்கு வாக்களியுங்கள், நமது அடையாளத்தை, இருப்பை, எமது ஒற்றுமையை, இது தான் நாம் என்பதை மீண்டுமொரு தடவை உலகிற்கு உரத்து சொல்லுவோம்..!

நன்றி - பதிவு  Whatsup இல் வந்தது.

Friday, July 24, 2020

ரஜினி பயத்தில் தடுமாறும் திமுக கைக்கூலிகள்.


"நான் புதருக்குள் இல்லை" என்று திமுக அல்லக்கைகள் அத்தனை பேரும் பத்திரிகையாளர், நடுநிலையாளர் என்கின்ற போர்வையில் இருந்து வெளி வந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

அண்மைய ரஜினியின் "கந்தனுக்கு அரோகரா" பெரும் சங்கடத்தை திமுக கூடாரத்தில் ஏற்படுத்திப் போயுள்ளது. பகுத்தறிவு, பெரியார் சிலை  சேதம், மின்சார கட்டண உயர்வு என தமது  எந்த ஆயுதமும் சரிவராத நிலையில்; இட ஒதுக்கீடு பற்றி ரஜினி பேசவில்லை, குரல் கொடுக்கவில்லை  என்று கதற ஆரம்பித்தார்கள். யாரென்று பார்த்தால் மக்களால் நாடாளுமன்றம் அனுப்பப்பட்ட எம்பிக்கள்..! எந்த லட்சணத்தில் இவர்களது அரசியல் ஏமாற்று இருக்கிறது என்று பாருங்கள்...!

 

ரஜினி மூச்சு விட்டாலே திமுக கூட்டணி  நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் செந்தில்குமார் (டாக்டராம், தகுதி இல்லாமல் ஏதாவதொரு  ஒதுக்கீட்டில் படித்த முட்டாளோ தெரியவில்லை.) ஜோதிமணி போன்றோர் தட்டை தூக்கிக்கொண்டு பிச்சைக்காரர்கள் போல தம் நிலை மறந்து ரஜினியிடம் பிச்சை கேட்க வந்துவிடுகிறார்கள். அப்பப்போ சாக்கடை அரசியலின் பிதாமகன் திருமாவளவனும், எப்போதும் அவர் அல்லக்கை ஆளூர் நவாசும், கம்யூனிஸ்ட் கோமாளிகள் அருணனும் மதிமாறனும் என ஸ்டாலின் சார்பாக இந்தக் கூட்டம் வரிசையாக  கதற ஆரம்பித்துவிடும்.

 

மறுகரையில் சுபவீ கதறல்கள் ஆரம்பமாகும், பின் அவரது சிஷயனாம் மட  சாம்பிராணி ஒருத்தன், பேர் கூட  ஏதோ 'டான்  அசோக்'கோ என்னவோ...; அத்தனை முட்டாள்தனமாக, இவனெல்லாம் பள்ளிகூடப் பக்கம் ஒதுங்கினானா என்கின்ற அளவில்  அவன் வாதங்கள் இருக்கும்.

 

இவர்கள் கூட வாங்கும் சம்பளத்துக்கு கூலிக்கு மாரடிக்கும் கூட்டம், கூட்டணி ஆட்சிக்கு நக்கி பிழைக்கும் கூட்டம், அரசியல் வாழ்க்கை அஸ்தமனமாகிவிடும் என்கிற பெரும் பயம் கொண்டு கத்துகிறார்கள், கதறுகிறார்கள்..!

 

ஆனால் இந்த ஊடகவியலாளர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் சவுக்கு ஷங்கர், ராதாகிருஷ்ணன்,  லக்ஸ்மி (ஆளுநரின் சர்ச்சை ஆன்டி), விக்ரமன் என இன்னும் பல  பல ஊடகவியலாளர்கள்  லேபல்களில் இருப்பவர்கள் கேவலம் பணத்துக்காக செய்யும் தொழிலையே கூட்டிக்கொடுக்கும் ஆர்.எஸ்.பாரதி சொன்ன "விபச்சாரக் கூட்டமாக"  படும் பாடு இருக்கிறதே..!

 

அதிலும் சவுக்கு ஷங்கர் என்பவன் (இந்த மரியாதையே அதிகம்) பார்க்கும் ஓவர் டைம் வேலையை பார்க்கும்போது "செருப்பா இருடான்னா, செருப்பில் ஒட்டி  இருக்கிற மலமாக இருக்கிறான்" என தோணும் அளவுக்கு இருக்கும். இவர்களை தாண்டி அப்பப்போ நடுநிலை சுமந்துராமன்கள் வேறு தம் நேர்மையை நடுநிலையை பொதுவெளியில் அம்மணமாக்கி நிற்பதுதான் ஆச்சரியம்..!

 

லஞ்சம், ஊழல், சொத்துக்குவிப்பு, அதிகார துஸ்பிரயோகம், ரௌடிசம், குடும்ப அரசியல், கொலை, கொள்ளை என மாற்றி மாற்றி இரண்டு கட்சிகளும் செய்த கேவலமாக ஆட்சிகளுக்கு ஒரு மாற்றாக; தனக்கு பதவி வேண்டாம், சரியான தகுதியானவர்கள் மற்றும் இளைஞர்கள் பதவிக்கு வரவேண்டும், ஆள்பவர்கள் கட்சி பற்றி ஜோசிக்காத ஆட்சி தரவேண்டும், அவர்கள் சரியாக இல்லாவிட்டால் தூக்கி எறியலாம் என்று சொல்லி ஒருவர் வருகிறார்..! ஆனால் அவரை எதிர்க்க இதுவரை சுரண்டி தின்று நாட்டை குட்டிச்சுவராக்கி வைத்திருக்கும் ஆளும், எதிர் கட்சிகளின் எச்சில் எலும்புக்கு இத்தனை நாய்களா?  நாய் இனத்துக்கே கேவலம்..!

 

இப்பவும் சொல்கிறேன்; செந்தில்குமார், ஜோதிமணி, திருமாவளவன், ஆளூர் நவாஸ், மதிமாறன், அருணன், சுபவீ, டான் அசோக் போன்ற கூலிக்கு மாரடிக்கும், கூட்டணிக்கு நக்கி பிழைக்கும் கேவலங்களை விடுங்கள்...; ஆனால் ஊடகவியலாளர்கள் முகமூடிகள் போட்டவர்களும்,  நடுசென்டர் வேடமிட்ட சுமந்துராமர்களும் கைக்கூலிகளாக செயற்படுவதுதான் மாகா கேவலம்..!

 

ஒரு சிறு உதாரணம்; நேற்று... ரஜினி ஈ-பாஸ் 23 ஆம் திகதி வாங்கியிருக்கிறார்; 21 ஆம் திகதிக்கு வாங்கிவிட்டு 23 ஆம் திகதி போயிருக்கிறார் என அத்தனை நடுநிலைகளும், ஊடகவியலாளர் போர்வையில் இருக்கும் திமுக கைக்கூலிகளும் கதறுகிறார்கள்..! அதில் சவுக்கு சங்கர் எனும் செருப்பின் அடியில் ஒட்டியிருக்கும் நாயின் மலத்துக்கு ஒப்பானவனோ; இன்னோவா என காண்பித்து பி.எம்.டபிள்யூவில் சென்று விட்டார் என்று கதறுகிறான்.

 

1) 23 ஆம் திகதி எடுத்த ஈ-பாஸ் 23 ஆம் திகதி போவதற்கானது.  21 ஆம் திகதி எடுத்த ஈ- பாஸ் ஊடக வெளிச்சத்தில் வந்திருக்காது. ஏன் அத்தனை ஈ-பாஸ்களும் வெளிச்சத்தில் வருகிறதா? இதுவரை எத்தனை வந்திருக்கிறது?

 

2) விண்ணப்ப படிவத்தில் SUV/இனோவா என்கிற ஆப்சன் மட்டுமே உள்ளது; பீ.எம்.டபிள்யூ ஒப்ஷன்  இல்லை, மற்றும் ரஜினியின் பி.எம்.டபிள்யூ ஒரு SUV.

 

3) மருத்துவ தேவை என்றால் மருத்துவமனைதான் போகவேண்டும் என்கிற அளவுக்கு இந்த மலப்புழு சவுக்கு சங்கரின் அறிவு உள்ளதா? அட சுமந்துராமன் எனும் தன்னைத்தானே டாக்டர் என்பவருக்கு  அறிவில்லாதது ஆச்சரியம், பாவம் பேஷண்ட்கள். அந்த விண்ணப்ப படிவத்தில் பிசியோதெரபி ஆப்சன் இல்லை;  மருத்துவ தேவை என்கிற  ஆப்ஷன் தான் இருக்கிறது..!


4) 600 கிலோமீட்டர் வரை சென்றுவந்த உதயநிதியிடம் இவர்கள் எவரும் ஈ-  பாஸ்  கேட்கவில்லை...! இத்தனைக்கும் சென்னை பின்கோட்டில் வரும் கேளம்பாக்கத்திற்கு ஈ - பாஸ் தேவையில்லை என்கிறார்கள் நகர வாசிகள், ஆனால் அதற்கு அனுமதி பெற்றிருந்த ரஜினியை மேலும் மேலும் நோண்டுகிறார்கள்..!


இப்படித்தான் கந்துவட்டி என்று சில நாட்களின் முன்பு பெரும் அரசியலை இந்தக் குழு அரங்கேற்றியது. 18 சதவிகித வருட வட்டி என்பது; ஒரு வங்கி, நிதி நிறுவனம் முதலுடன் சேர்த்து அறவிடும் வட்டி விகிதத்துக்கு இணையானது. ரஜினி அந்தப் பணத்தை இலவசமாகவோ, கைமாத்தாகவோ கொடுக்கவில்லை; அவர்கள் தொழில் செய்வதற்கு கொடுத்திருக்கிறார், அதெப்படி தொழில் செய்து மற்றவர்கள் லாபம் பார்க்க இலவசமாக, அல்லது வட்டி இல்லாமல் கொடுக்க முடியும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்?


என்னை எடுத்துக்கொண்டாலே என் நெருங்கிய நண்பர்கள் வட்டத்தில் சில லட்சங்களை 3 சதவிகித மாதவட்டி, அதாவது இவர்கள் பாணியில் சொன்னால் 36 சதவிகித வட்டிக்கு வாங்கியுள்ளேன். அதன்மூலம் எனக்கு வருமானம் 20 சதவிகிதம் அதாவது வருடக்கணக்கில் சொல்வதானால்  240 சதவிகிதம் வருகிறது; எப்படி என்னால் வட்டி இல்லாமல் தொழிலுக்கு கடன் வாங்க முடியும்?  அதுவும் ரஜினி பணம் கொடுத்ததோ பைனான்சியருக்கு, அதுகூட மிக மிக குறைந்த மிக நியாயமான வட்டிக்கு, அதைக்கூட ரஜினி மறைக்கவில்லை. ஆனால் இந்த மாபியா கூட்டம் இதனை "கந்துவட்டி" என்றது.

 

இப்படித்தான் தெளிவாக விளக்கம் கிடைத்த பள்ளி வாடகை விடயம், கோச்சடையான் பைனான்ஸ் விடயம், வரி நீக்கம் செய்த விடயம் என ஒவ்வொரு விடயங்களையும் மூளையை கழட்டி பரணில் வைத்துவிட்டு ரஜினியை கேள்வி கேட்பார்கள், அல்லது கிண்டல் செய்வார்கள்.

 

ஏன் விஜய் வீட்டுக்கு வருமானத்துறை வந்ததற்கு ரஜினி காரணம் என எத்தனை பெரிய அபாண்டத்தை இந்தக் குழு நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் பேசியது; காவலன் நேரம் பந்துபோல உதைத்து விளையாடிய விஜயை; இப்போது தமக்கு சார்பாக பயன்படுத்தி அவர் ராசிகளை தம் பக்கம்  இழுக்க என்னென்ன விதமான  உருட்டுக்களை இந்த கூட்டம் உருட்டியது என்பதை நடுநிலையாளர்கள் அறியாமலில்லை. இப்படித்தான் பேட்ட vs   விஸ்வாசம் நேரம் அஜித் ரசிகர்களாக களமாடியது  இந்தக் கூட்டம். இனியும் இப்படியான வேலைகளை கொஞ்சம் கூட வெட்கமே இல்லாமல் இந்தக் கும்பல் செய்யும்.

 

காரணம் இலகுவானதும் வெளிப்படையானதும்; உழைப்பு, திமுகாவிற்கான அவர்கள் போடும் பிச்சைக்கான உழைப்பு. நேரடியாக ரஜினியை எதிர்க்க இவர்களுக்கு எந்த சரியான காரணமும் இல்லை; ரஜினிக்கு பொதுவில் மக்களிடமிருக்கும் "நல்லவர்" என்கிற இமேஜ் இவர்களுக்கு பெரும் தலையிடி, அதை தகர்க்க கண்மூடித்தனமாக கிடைக்கும் சின்னச் சின்ன விடயங்களை எல்லாம் பூதாகாரமாக்கி, தவறான கண்ணோட்டத்தில் ரஜினிக்கு எதிராக பரப்புகிறார்கள் இந்த பிச்சைக்கார மாபியா..! ரஜினி இமேஜை உடைக்கிறார்களாம்...! கருங்கல்லை கரைக்க முடியாது குழந்தைகளா! இதைவிட காமடி இப்படி எல்லாம் செய்தால் ரஜினி அரசியலுக்கு வராமலே போய்விடலாம் என்கிற இவர்களது  நப்பாசைதான்,  இவர்களது தட்ஸ் தமிழ் தளமும் பேரவாவுடன் "ரஜினி அரசியலுக்கு வரமாட்டார்" என  பகிர்ந்து சுய ஆர்கஸம் அடையும்.

 

அடுத்து முக்கியமாக தமிழகத்தில் இருக்கும் பாஜக எதிர்ப்பு அலையை பயன்படுத்தி ரஜினியை வீழ்த்தும் திட்டம் இப்போதெல்லாம் சப்பென்று போய்க்கொண்டிருக்கிறது. ரஜினியின் எதிர்ப்பரசியல் இல்லாத மௌனமான  ஆன்மீக அரசியற் போக்கு இவர்களுக்கு இதை நிகழ்த்த உதவியாக இருந்தது. ஆனால் முஸ்லீம் தலைவர்கள் சந்திப்பு, எம்மதமும் சம்மதம் டுவிட்  என ரஜினி இதை இப்போது மெதுவாக உடைக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார். தேர்தல் நேரம் இந்த விம்பம் சுக்குநூறாகி;  சிறுபான்மையினரை ஏமாற்றி வாங்கலாம் என்று நம்பியிருந்த 13 சதவிகித வாக்கும் நக்கீட்டு போகும் நேரத்தில் செய்வதறியாது திமுக கூடாரம் விமர்சிக்க ஏதுமற்று தவிக்கும்.

 

ரஜினி ரசிகர்களும், பல பொதுவானவர்களும் இந்தக் கூட்டத்தின் பொய்யுரைகளுக்கு விளக்கம் கொடுத்தாலும் இந்த மாபியா கண்டு கொள்ளப்போவதில்லை; ஏனென்றால் அவர்களுக்கு தெரியும் தங்கள் ஆடுவது அழுகுணி  ஆட்டம் என்று; தூங்குபவனை எழுப்பலாம், கொட்டக் கொட்ட முழித்திருப்பவனை?

 

இது இவர்களது திட்டமிட்ட மேலிடத்தின்  கட்டளையின் செயற்பாடு. இதன் பின்னால் பீகேயோ ஸ்டாலினோ நிச்சயம் இருப்பார்கள்..!  ஆனால் பாவம் இந்த முட்டாள்கள் கண்ணை மூடி பால் குடித்தால் உலகத்திற்கு தெரியாதென்று நம்பும் பூனையின் பெரிய அண்ணன்களாக இருக்கிறார்கள்.

 

காலம் மாறிவிட்டது, சமூக வலைத்தளம் உச்ச அளவில் பயன்படுகிறது, இது 1960 களோ, ஏன்  2010 களோ இல்லை, 2020..!  உச்ச அளவில் ஸ்மாட் போன்கள் அனைவரது கைகளிலும் உண்டு. மக்களை ஏமாற்ற முடியாது... சீப்பை எடுத்து ஒழித்து கல்யாணத்தை நிறுத்த முடியாது..!

 

மக்கள் விழிப்படைந்திருக்கிறார்கள், 2021 சங்கு சத்தம் அறிவாலயத்தில் மட்டுமல்ல பீகே ஆபீஸிலும் ஒலிக்கும், அதுவரை இதுபோல நிறைய கதறவேண்டும் இந்த கொத்தடிமை நக்கிப்பிழைக்கும் எச்ச பிறவிகள்; அதுதான் உண்மையை மக்களிடம் இன்னும் வலுவாக கொண்டுபோய் சேர்க்கும். காரணம் இவர்களது ஒவ்வொரு திட்டமிட்ட அவதூறுக்கும் தகுந்த பதிலடியை காவலர்கள் அள்ளிக் கொட்டுகிறார்கள்; அது நடுநிலையானவர்களிடம் போய் சேருகிறது.

 

ஆனால் போய் சேரும் அளவு போதுமா என்று தெரியவில்லை; காரணம் ப்ளூ டிக் ஐடிகள் இல்லை; பத்திரிகையாளர்கள் என்கிற பெயரில் யாரும் இல்லை. ஆனால் ஒவ்வொரு காவலனும் ஒவ்வொரு  ரஜினி,  அவர்கள் பதிலடியை ஓங்கி அடித்துக்கொண்டே இருப்பார்கள்...!  சில்லறைகள் கதறலுக்கு அவர்கள் பதில்  போதுமானதாக இருக்கும், அதுவே நடுநிலை மக்களை ஓரளவு தெளியவைக்கும்...!  ஆதலால் அவர்கள் இன்னுமின்னும் எதிர்க்க வேண்டும், கதறவேண்டும்; ஆம் தலைவர் சொன்னதுபோல இந்த கண்மூடித்தனமான, நியாமில்லாத, தவறான; மக்களுக்கே "இவனுக்கலேன்னா லூசா" என்கிற அளவிலான எதிர்ப்புக்கள் இன்னுமின்னும் அதிகமாக இவர்களிடமிருந்து வேண்டும்.. இதற்கான பதில் எம்மிடமிருந்து வந்துகொண்டிடுக்கும்..!

 

ஒருநாள் எங்களுக்குப் பதிலாக  ரஜினியே  பதில் சொல்ல தொடங்குவார்...! உங்கள் கேள்விகளும் நீங்களும் அப்போது எந்த டைம் லைனிலும் இருக்க மாட்டீர்கள்; அடுத்த சில மாதங்களில்  தமிழகம் ஆன்மீக ஆட்சியில் இருக்கும்..!

 

கந்தனுக்கு அரோகரா...

உங்களை எல்லாம் சத்தியமா விடவே கூடாது..!