Tuesday, July 28, 2020

ஏன் நாம் வீட்டுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும்?




இலங்கை பாராளுமன்ற தேர்தல் 2020, ஏன் நாம் மீண்டும் மீண்டும் வீட்டுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும்? 

இந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலில்  தமிழ் மக்கள், குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கு தமிழ் மக்களின் தெரிவாக எந்தக் கட்சி இருக்க வேண்டும் என்று நோக்கினால்; வழமைபோல கடந்த இரு தசாப்தங்களாக, அதாவது 2004 க்கு பிற்பட்ட காலங்களில் தமிழ் மக்களின்  ஒரு மனதான ஒரே தெரிவாக; இன்னும் சொல்லப்போனால் ஏகப் பிரதிநிதித்துவத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான ஒரு அடையாளமாக, தமிழ் மக்களின் அரசியல் புள்ளியாக  தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு இருந்திருக்கிறது.

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் எடுத்து நோக்கினால் அதிகமான விமர்சனங்களும், உள்வீட்டுப் பிரச்சினைகளும் குளறுபடிகளும் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பிற்கு உள்ளே இருந்தது, தற்போதும் இருக்கிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அதே நேரம் அந்தப் பிரச்சினைகள், அந்த உள்வீட்டு குடைச்சல்கள், சமநிலை இல்லாத தன்மை போன்ற காரணங்களை மட்டும் வைத்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கான மாற்று சக்தி ஒன்றை இங்கே தெரிவு செய்ய வேண்டிய சூழல் உள்ளதா,  அந்தத் தேவை ஏற்பட்டுள்ளதா என்பதை  ஆராய்ந்தால்; அதற்கான நேரமும் காலமும் சூழலும் தற்போது வரை இன்னும் ஏற்படவில்லை என்பதுதான் கள யதார்த்தம் சொல்லும் உண்மை.  அதேநேரம் இன்னும் ஒரு முக்கிய விடயமாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றான அல்லது பிரதியீடாக  ஒரு சரியான மாற்றுக் கட்சி அல்லது தலைமை இன்னும் இங்கு வரவில்லை என்பதுதான் மறுக்க முடியாத துரதிஷ்டவசமான மற்றுமொரு உண்மை.

அதற்கான காரணங்களை நாங்கள் சில உதாரணங்கள் மூலமும், சில நடந்து கொண்டிருக்கும் நிகழ்வுகள் மூலமும் சற்று ஆழமாக ஆராய்ந்து பார்த்தால்; முதலாவது விடயமாக தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றாக, வடக்கு கிழக்கு தமிழர் தாயகம் என்று கூறப்படுகின்ற பிரதேசங்கள் 'முழுவதும்' ஒரு மாற்று இயக்கம் அல்லது மாற்று சக்தி  இன்னும் வியாபிக்கவில்லை என்பது  கசப்பான உண்மை.  

 தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றாக வடக்கில் மட்டுமென்று எடுத்துப்பார்த்தால்; அதில் குறிப்பாக யாழ்ப்பாணம் கிளிநொச்சி தேர்தல் தொகுதியில் என்று மட்டும் எடுத்துப் பார்த்தால்; கஜேந்திரகுமார் தலைமையிலான தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி அதாவது சைக்கிள் சின்னத்தில் போட்டியிட்ட  கட்சி என்பது மிகவும் பின்தங்கிய நிலையில் கடந்த காலங்களில் இருந்துள்ளது. கடந்த  உள்ளுராட்சி சபைத் தேர்தலில் மட்டும்  குறிப்பிட்ட தொகுதிகளில்  அதிகமான வாக்குகள் கிடைத்தது, அதற்கு கூட சரியான காரணமாக சில நிகழ்வுகளும் அந்த சமயத்தில் நிகழ்ந்தன, ஆக அந்த உள்ளுராட்ச்சி சபை வாக்குகளை வைத்து  அவர்களது வாக்கு வங்கி அதிகரித்ததாக சொல்ல முடியாது.

அப்படியே அதிகரித்திருக்கிறது எனும்  பட்சத்திலும் ஒரு ஆசனமே அதிகபட்சமாக வெல்லலாம் என்கிற  சூழல்தான் தற்போது இங்கு  நிலவி வருகிறது, இரண்டாவது ஆசனம் வெற்றி பெறுவது என்பதெல்லாம்  மிகப்பெரிய சாதனையாக, ஒரு அதிர்ச்சியான விடயமாகவே நோக்கப்படும். அதேநேரம் முக்கியமாக இவர்கள் யாழ்ப்பாணம் கிளிநொச்சி தேர்தல் மாவட்டம் என்பதைத் தாண்டி; ஏன் இன்னும் சொல்லப்போனால்  கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் கூட இவர்களுக்கான வாக்குவங்கி அதிகரிப்பு அல்லது விஸ்தரிப்பு இல்லை என்பது  அவர்களது வளர்ச்சிப்பாதையில் மிகவும் பின்தங்கிய நிலையை எடுத்துக் காட்டுகிறது. இன்னும் சொல்லப்போனால் இவர்களது தலைவர் செயலாளர் பேச்சாளர் அத்தனை பேருமே; முக்கியமான உறுப்பினர்கள் அனைவரும் யாழ் மாவட்டத்திலேயே இருக்கிறார்கள்; இன்னும் சொல்லப்போனால் அவர்கள் வலிகாமத்திற்குள் முடங்கி இருக்கிறார்கள். 

இதுவே இப்படி என்றால் வன்னி மாவட்டம், திருகோணமலை மாவட்டம், மட்டக்களப்பு மாவட்டம் அம்பாறை மாவட்டம் என அத்தனை தமிழர் பகுதிகளிலும் ஏக பிரதிநிதிகளாக தமிழ் மக்களுக்கான ஒரு பேசும் சக்தியாக இவர்கள்  தங்களை முன் நிறுத்துவார்கள் என்பது மிகவும் நகைப்புக்குரிய விடயம். மற்றும் இவர்களை தெரிவு செய்வதற்கான இவர்களது கொள்கைகள் என்ன என்பதைப் பார்த்தால்; கடந்த இரண்டு பாராளுமன்ற தேர்தல்களிலும், இரண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தலிலும் இவர்களது கொள்கைகள், மக்களிடம் கேட்ட  கோரிக்கைகள்  மக்களால் முழுமையாக நிராகரிக்கப்பட்டது. தொடர்ச்சியாக 10 வருடங்கள் நிராகரிக்கப்பட்ட அதே கொள்கையை; அப்படியே திரும்ப  திருப்ப மக்கள் முன் கொண்டுவந்து  எப்படி மாற்று அரசியலாக தெரிவாக முடியும்? சமகால  அரசியலில்  நடக்க முடியாத, சாத்தியமில்லாத விடயங்களைக் கொண்டு வந்து பேசி இவர்கள் தங்களை மாற்றாக முன்னிறுத்தினால் நிச்சயமாக மக்கள் ஒருபோதும்  ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள்.  

தம்மை மக்கள் நிராகரிக்க நிராகரிக்க தமக்குள்ள எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தி அப்டேட் ஆகத் தயாரில்லாத பிற்போக்கு சிந்தனை கொண்டவர்கள்  மாற்றத்திற்கான அணியாக ஒருபோதும் தமிழ் மக்களின் ஏக கட்சியாக வர முடியாது; ஏனென்றால் இவர்கள் தங்களையே சுய பரிசோதனை செய்யவில்லை, செய்ய விரும்பவில்லை, அல்லது முடியவில்லை. 

அதை தாண்டி  அடுத்த கட்டம் என்ன செய்யப்போகிறோம் என்ற தெளிவு எதுவும்  இல்லாமல்; வெறும் பூகோள அரசியல் பூச்சாண்டியை காட்டி கொண்டு மக்களை ஏமாற்றுவது என்பது இங்கு  மிகவும் கடினமான விடயம்.  தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் தேசிய போக்குடைய, கொஞ்சம் அழுத்தமான  கருத்து சொல்லக் கூடிய ஸ்ரீதரன் மாதிரியான ஆட்களையே  சிங்களத் தலைவர்கள் யாரும் கண்டுகொள்ளாத நிலையில்; இவர்களில்  ஒருவர் பாராளுமன்றம் போய், இவர்கள் எமக்காக குரல் கொடுப்பது ஒரே ஒரு விடயத்தை வேண்டுமானால் இவர்களுக்கு பெற்றுக்கொடுக்கும்;  அதாவது அடுத்த ஒரு பாராளுமன்ற தேர்தலில், ஒரு ஜனாதிபதி தேர்தலில் சிங்கள கட்சிகளில் எந்தக் கட்சி மிக அதிகமான பேரினவாதத்தை, இனவாதத்தை கக்குகிறதோ; அந்தக் கட்சியின் வெற்றிக்கு உதவி செய்வதற்கு வேண்டுமானால் இவர்களில் ஓரிருவர் பாராளுமன்றம் சென்று சிங்கள பத்திரிகைகளில் தலைப்புச் செய்தியாக உதவலாமே தவிர; வேறு எந்த வகையிலும் இவர்களது மாற்று  தமிழ் மக்களுக்கு எந்த லாபத்தையும், எந்த நோக்கத்தையும் பெற்றுக் கொடுக்காது என்பது தான் யதார்த்தம் பேசும் உண்மை.

அடுத்து விக்னேஸ்வரன் அவர்களது கட்சியை எடுத்து நோக்கினால்; இந்த தடவை தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் அதிருப்தியாளர்கள் கணிசமானளவு வாக்குகளை செலுத்தக் கூடிய கட்சியாக இருக்கலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் இவர்கள்  சரியான மாற்று கட்சியாக உருவாக்குவார்களா? அதற்கு தகுதியானவர்களா?  என்று நோக்கினால்; அவர்களது  உள்ளீடுகளை பாருங்கள்..! அவரது கட்சியின் உள்ளே இருப்பவர்களை எடுத்து நோக்கினால் கடந்த பாராளுமன்ற தேர்தலில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பில் போட்டியிட்டு விருப்புவாக்குகளால் மக்களால் நிராகரித்த கூட்டம் அங்கு அதிகம்.  அவர்கள் நியாயமாக, அநியாயமாக  தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பை விட்டு வெளியேறியதாக தென்படலாம்;  ஆனால் அந்த வெளியேற்றம்,  கட்சிக்கும் அவர்களுக்கும்  இடையிலான தனிப்பட்ட  பிரச்சினையின்பால் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகளே..!  அவர்கள் அதே கட்சிக்குள் தேசியப்பட்டியலில் சென்று இருந்தாலோ, அல்லது கடந்த பாராளுமன்ற தேர்தலில் விருப்பு வாக்குகளை பெற்று வெற்றிபெற்று  இருந்தாலோ  தற்போது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தான் இருந்திருப்பார்கள் என்பதை மறுக்க முடியுமா? 

 கடந்த தேர்தலில் மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்ட, அதாவது விருப்பு வாக்கில் நிராகரிக்கப்பட்டவர்களை அணிதிரட்டி; அவர்களது கட்சிக்கு எதிரான, அதாவது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிரான உள்வீட்டுப் பிரச்சினைகளை பயன்படுத்தி; திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்கள்  கூட்டமைப்பின் தலைமையுடன் ஏற்பட்ட ஈகோ முரண்பாட்டை, அதாவது சுய முரண்பாட்டை ஒரு பொதுவான தமிழ் மக்களின் பிரச்சினையாக  வெளிக்காட்ட முனைந்து உருவாக்கப்பட்ட அந்த கூட்டணிதான் இந்த புதிய கூட்டணி.

அதன் உள்ளே இருப்பவர்கள் மற்றவர்களை பார்த்தால்; சிவாஜிலிங்கம் பற்றி எல்லாம் சொல்லவே தேவையில்லை; அவர் குருநாகலில் பாராளுமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிடுவார், ஜனாதிபதி தேர்தலில் போட்டியிடுவார், அதற்கு முன் அவர் இன்னும் ஒரு  பெரும்பான்மை  கட்சி தலைவருடன்  சேர்ந்து இரண்டு பேருமே ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஓரணியில் போட்டியிட்டு உலக சாதனை படைத்திருந்தார்கள்;  அப்படியான ஒரு ஒரு பரபரப்பான அரசியல் பேசுபொருளாக இருக்கும்  சிவாஜிலிங்கம், தான் எங்கே எப்போது எப்படி மாறுவேன் என அவருக்கே தெரியாத  அனந்தி சசிதரன் போன்றவர்களை வைத்து விக்னேஸ்வரன் உருவாக்கியுள்ள அந்தக் கட்சி தமிழ் மக்களின் மாற்றாக, தமிழ் மக்களின் அரசியலை பேசப்போகும் தமிழ் மக்களுக்கான தீர்வினை  ஏற்படுத்தி கொடுக்க போகும் கட்சி என்று நம்பும் அளவிற்கு தமிழ் மக்கள்  முட்டாள்கள் இல்லை என்பது முதலாவது விடயம்.

அதையும் தாண்டி இவர்களது கட்சியிலே யாழ்ப்பாணம் + கிளிநொச்சி மாவட்டத்தை கடந்தால்; வன்னி மாவட்டத்தில் சிவசக்தி ஆனந்தன், அதாவது ஈபிஆர்எல்எஃப் என்ற அமைப்பின் செல்வாக்கின் காரணமாக, அவரது தனிப்பட்ட செல்வாக்கின் காரணமாக ஓரளவு வாக்குவங்கி அங்கு இருப்பதால் அங்கு ஒரு ஆசனம் வருவதற்கான சாத்தியம் உள்ளது. யாழ் கிளி  மாவட்டத்தில் கூடப் போட்டியிடும் வேட்பாளர்கள்  அனைவரும் சேர்ந்து போராடி விக்னேஸ்வரன் அவர்களுக்கு ஒரு ஆசனத்தைப் பெற்றுக் கொடுத்தாலும் அதிகபட்சம் இவர்கள் பெறப்போவது  இரண்டு ஆசனமாகத்தான் இருக்கும்.

கிழக்கில் சொல்லத் தேவையில்லை, கிழக்கில் அவர்கள் யாரென்பதே  பல வாக்காளர்களுக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை; அந்த நிலையில் இருக்கிறது இவர்களது மாற்றத்தை நோக்கிய தமிழ் தேசிய அரசியல். இப்படி தமிழ் மக்களின் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு மாற்றான  அரசியல் மாற்றத்துக்கான முன்மொழிவுகள்; வடக்கு கிழக்கிலேயே கிழக்கை விடுத்து வழக்கை மட்டும் முன்னிறுத்தி தமிழ் மக்களின் ஏக பிரதிநிதிகளாக தங்களை வெளிக்காட்டிக்கொண்டு  ஒரு பேச்சு வார்த்தையோ அல்லது ஒரு  தீர்வுக்கான  ஒரு விடயத்தை பேசும்  போதோ  எப்படி முன் நிற்க முடியும் என்பது மிகவும் யோசிக்க வேண்டிய விடயம்.  நிச்சயமாக இவர்கள் இருவரும்  மாற்று கிடையாது..!

அடுத்து  அம்பாறையில்  பார்த்தால் கருணா அம்மான் தனித் தவில் வாசிக்கிறார்; மட்டக்களப்பை எடுத்துக்கொண்டால், ஒரு பக்கம் பிள்ளையானும், மறுபக்கம் வியாழேந்திரனும் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிரான அரசியலை பெரும்பான்மைக் கட்சிகளுடன் இணைந்து அபிவிருத்தி, முஸ்லிம்களை அடக்குதல் எனும் பூச்சாண்டி மூலம் நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  இப்படியாக வடக்கில் வேரூன்றிப் போயிருக்கும் டக்ளஸ், வேரூன்றப்போகும் அங்கஜன் என தம் வாக்குகளை பிரித்து  அறுவடை செய்ய காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். 

ஆனால் ஒரு விடயம், இந்தத்தரப்புக்கள்   தமிழ் மக்களின் அரசியல் பிரதிநிதிகளாக தங்களை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளவில்லை. அவர்கள் தமிழ் மக்களின் வாக்கை சிங்களக் கட்சிகள் சார்பில் அபிவிருத்தி என்கின்ற விடயத்தை முன் நிறுத்தி  கேட்கிறார்கள். அபிவிருத்தி அவசியம்தான், அதிகாரத்திற்க்கான பேரம்பேசல்கள் ஒருபக்கம் இருந்தால் அபிவிருத்தி மறுபக்கம் இருக்கவேண்டும்; இந்த விடயத்தில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு இதுவரை கரிசனை கொள்ளவில்லை, இனியும் கொள்ளத் தயாராக இல்லை. 

தமிழ் மக்களின் சமநிலையை பேணிப் பாதுகாப்பது  அவசியமானது. இங்கு எதிர் அரசியல் பேசுபவர்களுக்கு, அவர்கள் அல்லக்கைகளுக்கும்; மாதமானால் குறிப்பிட்ட திகதிகளில்  வங்கிகளில் சம்பளம் எடுக்கவரும் 'குறிப்பிட்ட பிரிவினரை' நோக்கி அலங்கரித்து வந்து காத்திருக்கும் வயிற்றையே நிறைக்க முடியாத பெண்கள் பற்றி தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஒரு நேர உணவு, அதுகூட இல்லாத
எமக்கே தெரியாத பெரிய உலகம் இங்கு உண்டு..!
அதிகாரம் பற்றி ஒரு பக்கம் பேசுங்கள், மறுபக்கம் அபிவிருத்திக்கு முயற்சி செய்யுங்கள், ஆட்சியில் பங்கு  கொள்ளுங்கள், அதுதான் காலத்திற்கு ஏற்ப சால முடிவு. இல்லாவிட்டால் இங்கு தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் கட்டுமானம் நீர்த்துப்போகும்; அதில் லாபமடையப்போவது கஜேந்திரர்களோ, விக்னேஸ்வரர்களோ இல்லை; அங்கஜன்களும், விஜயகலாக்களும், வியாழேந்திரன்களும், பிள்ளையான்களுமே..! இதை சமன் செய்யும் விசயத்தை பேசிய ஒருவர் சுமந்திரன், ஆனால் பாவம் அவருக்கு கட்சிக்குள்ளேயே ஆதரவு இல்லை; ஜதார்த்தவாதி வெகுஜனவிரோதி என்பதற்கு சுமந்திரன் வாழும் உதாரணம். 


சரி இப்படியாக கூட்டமைப்பே சரியாக இல்லாது இருக்கும் நிலையில் நாம் ஏன்  மீண்டும் மீண்டும் என் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பை தெரிவு  செய்ய வேண்டும்?  கடந்த காலங்களில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் சாதனை என்ன? அப்படி என்னத்தை நிகழ்த்தி விட்டார்கள்? உள்வீட்டுப் பிரச்சினைகளை, தங்களுக்குள் சண்டை, ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் என  ஏகப்பட்ட விடயங்கள் தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்பின் மீது மக்களுக்கு அதிருப்தியை உண்டாக்கி உள்ளது என்பதில் எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை.

ஆனால் கடந்த 2009 இற்குப் பின்னர் இந்த பதினொரு  வருடங்களில் விடுவிக்கப்பட்ட காணிகளும், மீளக் கையளிக்கப்பட்ட நிலங்களும், திறக்கப்பட்ட வீதிகளும் பலருக்கும் மறந்து போய்விட்டது. 2009 காலப்பகுதியில்  தெல்லிப்பளை துர்க்கை அம்மன் கோவிலுக்கு அருகில் இருக்கும் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு அருகில் இருந்த ஒரு  காவலரனைத் தாண்டி சாதாரணமாக யாரும் செல்ல முடியாது; ஆனால் இன்று..!  வலிவடக்கில் கிட்டத்தட்ட  பலாலி விமான நிலையம் சார்ந்த இடம் மற்றும் காங்கேசன்துறை துறைமுகம்  சார்ந்த இடம் தவிர்ந்த மிகுதி அனைத்து இடங்களும் மக்களிடம் கையளிக்கப்பட்டுள்ளது, போக்குவரத்து பாவனைக்கு  விடப்பட்டுள்ளது, எத்தனை ஆயிரம் குடும்பங்கள் மீள 30 ஆண்டுகளுக்கு பின் தம் நிலத்தில் வாழ்கிறார்கள்.!

இதை நிகழ்த்தியது கூட்டமைப்பின் அரசியல்  அணுகுமுறை..! காலத்திற்கு ஏற்ப நகர்த்திய அரசியல் சாணக்கியம்; கடந்த காலத்தில், அதாவது கடந்த நல்லாட்சி காலத்தில் மென்வலு என்கின்ற சொல்லாடல் மூலம் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு நிகழ்த்திய அரசியல்.  ஆனால் துரதிஸ்டவசமாக அந்த அரசியல் நூறுவீதம் வெற்றியைக் கொடுக்கவில்லை, அதற்கு காரணம் நல்லாட்சி சிங்கள தேசத்தில் இரண்டாக உடைந்து போனது என்பது வெளிப்படையான உண்மை.  அங்கு உடையாமல் இருந்திருந்தால், ரணிலும் மைத்திரியும் பிரியாமல் இருந்திருந்தால், இதைவிட அதிகமான விடயங்கள்; ஏன் தீர்வுகூட நிரந்தரமாக கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால் எம்  தலைவிதி தான் தெரியுமே..! இந்திரா காந்தி படுகொலை; எம்.ஜி.ஆர் இறப்பு,  ராஜீவ் காந்தி மனமாற்றம், ராஜீவ் காந்தி கொலை,  தமிழ் இயக்கங்கள் தங்களுக்குள் சண்டை போட்டு பிரிந்தது என எமக்கு கிடைக்கும் அனைத்து சந்தர்ப்பங்கழும் கைநழுவித் போவதும் எங்களுக்கு எதிராக மாறுவதும்  இயற்கை, அல்லது எமக்காக நாமே ஏற்படுத்தும் டிசைன்கள்.  

அந்த வகையில் நல்லாட்சி பெரும்பான்மையின் இரு கட்சிகளுக்குள்ளும்  ஏற்பட்ட  பிணக்கால் மீண்டும் ஒருதடவை எமக்கு  பாதகமாக முடிந்தது..! சரி அது பாதகமாக முடிந்து விட்டது என்பதால் அப்படியே அந்த முயற்சி முழுமையான தோல்வியாக கருதிவிட,  அல்லது அப்படி ஒரு நிலைப்பாட்டை நாங்கள் எடுத்துவிட முடியாது. காரணம் அந்த காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட நன்மைகள் போல, கிடைத்த சுதந்திரம் போல, எமக்கான நிலங்கள் பெரியளவில் திரும்ப கிடைத்தது போல கடந்த 30 ஆண்டுகளில் எந்த காலகட்டத்திலும் எமக்கு  கிடைக்கவில்லை என்பதுதான் மிக முக்கியமான உண்மை

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை நாம்  ஏன் தெரிவு செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு இன்னும் ஒரு முக்கியமான காரணம்; சிங்கள பெரும்பான்மை கட்சிகளை பொறுத்தவரை தமிழ் மக்களின் அடையாளமாக, ஆயுதப்போராட்டம் ஓய்ந்த நிலையில் ஒரு ஜனநாயகப் போராட்டத்தின் வழியில் அதே மாதிரியான விடயங்களை வேறு பெயரில், வேறு வடிவத்தில் கேட்கும் தரப்பாக சர்வதேச அங்கீகாரத்துடன் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு நிற்கிறது; அது அவர்களுக்கு பெரும் குடைச்சலாக இருக்கிறது. 

 பதில் சொல்லவேண்டிய, தீர்வொன்றை பேசவேண்டிய சர்வதேச அழுத்தங்களை பயன்படுத்திடும் வலுவான நிர்ப்பந்தத்தை தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு சிங்கள கட்சிகளுக்கு, சிங்கள அரசுகளுக்கு கொடுத்துக்கொண்டிருக்கும், கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றது என்பது  அவர்களுக்கு அதிகமாகவே கூட்டமைப்பில் எரிச்சலை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றது. இன்றைய தலைப்புச் செய்தி கூட மஹிந்த ராஜபக்ஷ அவர்கள் பிரபாகரன் கேட்டதை தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு ஜனநாயக வழியில் கேட்கிறது, ஆனால் நாம்  கொடுக்க மாட்டோம் என இருக்கிறது..!

அங்கிருக்கும் பெரும்பான்மை கட்சித்  தலைமைகளுக்கு இங்கிருக்கும் மற்ற கட்சிகள் கணக்கிலேயே இல்லை; அவர்களைப் பொறுத்தவரை இந்த வீடு  நொருங்க வேண்டும்; ஓரணி பிரதிநிதித்துவம் சிதற வேண்டும்,  உடைபட வேண்டும். அதற்காக எத்தனை கோடிகளையும்,  எத்தனை கட்சிகளையும் முன்னிறுத்த  அவர்கள் தயாராக இருக்கிறார்கள். அவர்களது நிரந்தர அரசியல்  வெற்றி தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு சுக்குநூறாக உடைந்து சிதைந்து போவதில்தான் இருக்கிறது. என் முஸ்லீம்  நண்பர் ஒருவர் கூறினார் "இப்படித்தான் கூட்டமைப்பை பேசிப்போட்டு  கடைசியா  எல்லாரும் வீட்டுக்கு போட்டு விடுவார்கள்" என்று; அந்த அளவிற்கு கூட்டமைப்பின் மீதான தமிழ் மக்களின் ஏக பிரதிநித்துவ தெரிவு  மற்றவர்களுக்கு, சலிப்பை  விரக்தியை  ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.

மீண்டும்  எம்  மக்கள் அனைவரும் ஓரணியில் வீட்டுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும், அது காலத்தின் கட்டாயம்.  அந்த மாதிரியான ஒரு அரசியல்  ஒற்றுமையை, அரசியல் ஸ்திரத்தை  நாம் திரும்ப திரும்ப வெளிப்படுத்திக்கொண்டே இருக்கவேண்டியது எம் இருப்பிற்கு மிக அவசியமானது. எமது ஒற்றுமை, வீட்டிற்குள் ஒருமித்த ஆதரவு நிலையில் இருப்பது பெரும்பான்மைக்கு குடைச்சலாக இருக்கின்றது, எமக்கானதை மறுக்க தடையாக இருக்கிறது என்றால்  நாம் ஏன்  அதை   உடைக்க வேண்டும்? அது எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம்..! 

சரி தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பில் தவறுகள் உள்ளன; வேட்பாளர்கள், முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களில் உங்களுக்கு முரண்பாடுகள் உள்ளதென்றால் புதியவர்களை மாற்றுங்கள். வீட்டுக்கு இருக்கும் அவர்களை வெளியேற்றுங்கள், புதிய பிரதிநிதிகளை வீட்டுக்குள் கொண்டு வாருங்கள்..! அதாவது தேவையில்லாத பர்னிச்சர்களை தூக்கி வெளியே போடுங்கள், அடித்து நொறுக்குங்கள், போட்டுக் கொளுத்துங்கள்; புதிய பர்னிச்சர்களை உள்வாங்குங்கள்; அதைவிடுத்து  நீங்கள் வீட்டையே உடைப்பதும், வீட்டை விட்டு வெளியேறுவது சரியான முடிவாக நிச்சயம் இருக்காது..!

 அவ்வாறு நீங்கள் எடுக்கும் முடிவானது ஏனைய இனங்களின் அரசியல் தலைவர்களுக்கும் எமது வீழ்ச்சியை எதிர்நோக்கி காத்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் மிகப்பெரும் வரமாக, அதிர்ஷ்டமாக, லாபமாக அமைந்துவிடும் என்பதில்  எந்த மாற்றுக் கருத்தும் கிடையாது..! தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்கு மாற்றாக வேறு எந்த தமிழ் கட்சிகளும் ஏகோபித்த ஒரே அலையில்  இங்கே வெற்றி பெறப்  போவதில்லை, அதற்கு தகுதியான தகமையான நம்பிக்கையான எவரும் இங்கில்லை; முக்கியமாக வடக்கு கிழக்கு முழுவதும் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு போல வியாபித்திருக்கும் வேறு எந்த கட்சியும் இங்கு இல்லை..!


அதை தாண்டி அவர்கள் எவரும்  தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பை விட புதிய,  சாத்தியமான  திட்டங்களை, நம்பகத்தன்மையான பாதையை  முன்வைக்கவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால்  தோற்றுப்போன கொள்கைகள், உட்  கட்சியில் ஏற்பட்ட தனிப்பட்ட காரணங்களுக்கான  வெறுப்பு, விருப்பு வாக்கு தோல்வி போன்றவற்றால் ஏற்பட்ட கூட்டணிகள் எப்படி மக்களிடம் மாற்று அலையை ஏற்படுத்தும்? 

மாற்றம் என்பது ஒரு அலையாக வரவேண்டும், அந்த  அலை தமிழ்  தமிழ் மக்கள் அத்தனை பேரையும் நம்ப வைக்க வேண்டும்;  குறைந்தது 60 விழுக்காடு மக்களை தமக்காக  வாக்களிக்கச் செய்து ஒரு பெரும் சக்தியாக பாராளுமன்றம் செல்ல வேண்டும். ஆனால் அப்படி இங்கு எவரும் இல்லை என்பது வெளிப்படை உண்மை. வீடு எனும் அடையாளத்தில் இருக்கும் பதினான்கு பதினைந்து  போரையும்  உடைத்து பத்துப்பேர் ஆக்கிவிட்டு  தனித்தனியாக நான்கு பேர் போய் என்ன செய்யப் போகிறார்கள்? 

சரி  ஆளுக்கு ஒருவராக உள்ளே போய்ச்சரி அங்கு  நாலு பேரும் ஒற்றுமையாக நிற்பார்களா என்றால், இல்லை..!  இங்கு கூட்டமைப்புக்கு எதிராக தேர்தல் கூட்டணிகூட வைக்க முடியாத கஜேந்திரகுமார் விக்னேஸ்வரர்கள் ஓரணியில் இருவரும் நின்று பேசுவார்களா? அங்கும் நான் நீ என  குடுமிப்பிடி சண்டை பிடித்து எதையுமே சாதிக்கப் போவதில்லை; இன்னும் சொல்லப்போனால் கூட்டமைப்புக்கு எதிராக இயங்குவதில் வேண்டுமானால் ஒற்றுமையாக இருப்பார்கள். இவர்கள் இருவரையும் விடுத்தால்  அங்கஜன், பிள்ளையான் பற்றி  சொல்லவேண்டிய தேவையே இல்லை, அவர்கள் அவர்களுக்கானவர்கள். 

ஆகவே தமிழ் வாக்காளப் பெருமக்களே  எமக்கான நிரந்தர தீர்வு கிடைக்கும்வரை உங்களுடைய சின்னம் நேற்றல்ல, இன்றல்ல, நாளையல்ல எப்பொழுதுமே வீடாக மட்டுமே இருக்கமுடியும்..! வீட்டின் உள்ளே இருக்கும் பர்னிச்சர்களை அப்பப்போ  மாற்றங்கள், தூக்கிபோட்டு மிதியுங்கள்;  புதியவற்றை உள்வாங்குங்கள்; ஆனால் வீட்டை எக்காரணம் கொண்டும் விட்டுக் கொடுக்காதீர்கள்..!

 நீங்கள் வீட்டை விட்டுக் கொடுப்பது  இங்கு உங்களை ஏமாற்றி வசனம் பேசும் சிலரது சுயநலத்துக்கு வேண்டுமானால் உதவலாம்; அதைத் தாண்டி பேரினவாதத்திற்கு, எமது அழிவை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கும் அத்தனை  பேருக்கும் மிகப்பெரியளவில்  உதவும் என்கிற மறுக்க முடியாத உண்மையை  மறந்துவிடாதீர்கள்..!

வீட்டுக்கு வாக்களியுங்கள், நமது அடையாளத்தை, இருப்பை, எமது ஒற்றுமையை, இது தான் நாம் என்பதை மீண்டுமொரு தடவை உலகிற்கு உரத்து சொல்லுவோம்..!

நன்றி - பதிவு  Whatsup இல் வந்தது.

0 வாசகர் எண்ணங்கள்:

Post a Comment

"கருத்துக்கள், நிறைகுறைகள், திட்டுக்கள், பாராட்டுக்கள் போன்றவற்றை கூற விரும்புபவர்கள் கீழுள்ள பின்னூட்ட பெட்டியில் பின்னூட்டலாம்; பதிவுகளை வாசிக்காமல் இடப்படும் டெம்பிளேட் பின்னூட்டங்கள் வேண்டாம் நண்பர்களே."

*******************

வடை, வாழைப்பழம், சூப்பர், கலக்கல் என மொய் வைக்க வரும் நண்பர்களுக்கு; நான் யாருக்கும் பதிலுக்கு மொய் வைக்க மாட்டேன்.(இதனால் ஏற்ப்படும் தர்ம சங்கடத்திற்கு வருந்துகின்றேன்)